Bana manik hissettiren bir parça. Bu aralar bu parçayı dinlediğimde Odysseus’un eve dönüşünü düşünüyorum. Tıpkı onun gibi 10 yıllık bir yolculuğun tam ortasındaymışım, gemimin rüzgarı mütemadiyen yer değiştiriyormuş ve oradan oraya savruluyormuşum gibi geliyor.
Son synth vuruşları bir fırtınanın daha geleceğinin habercisi ve karadan ayrıldığımdan beri dizçeklerime yapışan beyaz kum ve deniz tuzu silkeleniyor.
Hiç ışık yok ufukta.
Hiç Işık Yok, Jakuzi
Bir yanıt yazın